ඉතින් කියන

නොසිතු වෙලවක
නුබ හිතට ඈවිත්
මෙසෙ හද රිදවල
යන්නද ඔබ මට
අදරෙ කලේ
කියන මිහිරියෙ
ඔය විදියට ඉන්න
මටත් උගන්වන්න

අසම්මත පෙම
දෙසිත රිදවන නිස
තවත රිද්වන බෑ
ඔය විඩබර නෙත්
නොව බෑවු දනිම්
සසර මෙතකින් නිමා
ඉතන් යනම් ඔබෙන ඈතට
සිත මට කිකරු කරන්
මතකයෙන් ඔය.....................

ගස්ස ගස්ස
ලස්සන පස්ස
උස්ස උස්ස
යන්කොට
කොහොම ඉඩිම්
මන් තාපස් දම්
පුරව පුරව

නුබ අසම්මත

ඔබෙ සෙනෙ කෙස් අමත කරම්ද
නුබෙ තුරුලෙ සුවද වින්ද මා
වත හොව සුමුදු ලෑමයුරු පහසේ
කිමද නොදනි නුබ මට දුනු සෙන්හේ
මා නුබට හිම්නති බව් දෑන දෑනම
නුබ අසම්මත වුවත් හිමි වෙන හදකට
මා කුලුදුලෙ පෙම බෑන්ද ලෙන්ගතු පෙමට

මෙහම ගියොත් මගෙ රට................

මෙ රට මගෙ රට ම ඉපදුනු රට
දෙශකපලුවො කෙල්ලවල නතිකොට
විකුනල මට දුන් රට
මගෙ අනගතයත මට
දෙනට බරි රට
තොපිහට හෙනගහපිය හෙට

නිරුවත

රන් වන පටයි හිරු කිරනෙ
සලෙල ඈස් ඔය රුව රස බෑලුවෙ
තනි හිතට පලු මකන සිතුවිලෙ
හෑම දමත් ඔබෙ නිරුවත එයි සිහිනෙ

තරුන අසහනය

දඩු මොනර රිය
තුරග වෙගෙනි
නුබේ සලුට්පට
බලගෙන් රිය සකට යට

නුබෙ ආදරේ
මට හිම් නොමෑති
ශිලප උගත් පත
වලදන වත් නොහකි

අති නෑති ලොව්ට උරුම
පොදු දහම
උපන් ගේයි උරුම් මට
දඩිය සුවද හිමි

තේත් හද්කට හිම්නොමති
රන්කහ්වනු මිලට
අගකල නුබෙ කිරුල
පරිසම්ට බලාගන

කම් නෑත සොදුර
අතිර බව මෙනෙහි
මෙමට මගෙ කිය මමවත්
මට අයිති නති කොට